26 Nisan 2012 Perşembe

Dedemin İnsanları-Göç



Bu şarkıyı Çağan Irmak'ın filmi "Dedemin İnsanları" 'nda dinledim. Son sahnenin ardından, jenerik akarken, nefesimin düğümleri çözülüp, kalbim yeniden  atmaya başladığında duydum "Gülbahar'ı".  Ancak böyle bir son yakışırdı, böyle bir ezgili sessizlik...

Evini, sokağını, köyünü, şehrini, yurdunu, topacını, bez bebeğini bırakıp hiç bilmediği, görmediği, beklenmediği, gönlüne yatırsa da, hiç bilmediği bir yere  göçmek, yaşanır sadece.   Çağan Irmak, hikayeye yüreğiyle dokunup onu  güzel, sevgiyle ve  onurlu hüznüyle anlatmış.
Bir bahçenin leylak kokusunda uyanırsın, birden rüya olur herşey, boş bir dünya yıkılır başına, sonra onu doldurmak için çırpınırsın.   Bir ev serap olup  titreşir anılarında, hayatından bir parça orda tutsak kalır bir diğeri senin yanında...  Araf misali, arada yaşanır hayat: ne oralı ne de buralısın,
anlamak istemeyenlere göçü anlatamazsın.
Göç etmek, göçmen olmak haritadaki hiçbir yere ait olmamak mı demek?.. Okuduğum kitaplarda, seyrettiğim filmlerde bu duyguyu eksik  anlatmışlar.  Anlatamamışlar... Hiçbir yere ait olmamak böyleymiş demek; ne oralı, ne de buralıyım diye düşünürsün ve dünya bir kat daha büyür. Dünya büyüdükçe   sen küçülür kaybolursun...  Biraz oradan, biraz buradan bir şeyleri sahiplenmek istersin, olmaz, olamaz. Sahiplenilmeyi umarsın, olmaz, görünmeyecek  kadar küçülmüşsün çünkü... Bir aksan yapışır, yakıştırılır diline, "orası" ve "burası" da yabancı olur, yabancı bilir seni.  Özlenecek evin, okulun, sokağın,  kasaban, ülken kalmamıştır. Onlar gider, yine de çocukluğunu özlersin. Ait olmadığın bir evde, okulda, sokakta, kasabada, ülkede geçen çocukluğunu... 
Bir zaman sonra bütün bunlara rağmen ne kadar güçlü olduğunu anlarsın; kendine sahip olduğun, kendini sahiplendiğin için. Bir bakmışsın bir gün, ev,  kasaba, ülke olmuşsun. Duvarların, sınırların  sığınağın olur...
Mübadele yılları, sonraki göç yılları; çılgın, aklını kaçırmış  yıllardı. Aklını kaçıran insanlardı oysa. Nedendir birbirilerine eziyeti?.. Neye ulaşmak için  çırpınışları?.. Her yerde aynı hava, aynı su, aynı toprak;  kim bu dünyanın gerçek sahibi?..

eylül

     

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder