8 Şubat 2013 Cuma

Es Hali

Bazı günler isimsiz ve görünmez; zaman tütsü dumanı gibi incecik süzülür vaktinin içinden.  Elin kolun kalkmazken, aklındaki yapılacakların marş adımları kulağını çınlatır, bir eksik yorgunluk yapışır bedenine,  tarifsiz.  Haftanın hangi günü, takvimin hangi tarihi işaret ettiği önemsiz olduğu öyle zamanlarda  kilitlenip kalırsın, bellirsiz  bir süre. Bitmesini beklersin.
Görmezden gelirsin:  huzursuzluğunu, sabrının tükenişini, ele geçirildiğin sebepsiz, ağlak  hüznü. Kalb'in bir kelebeğin kanatları gibi çırpınışını duymazdan  gelirsin, her sabah komodinin üzerine sıraladığın vitamin haplarını neden aldığını  sorarsın kendine. İçinde sevinç baloncukları patlarken bile düştüğün  sessizlik aynı kaldığında, sana ne olduğunu sorarsın, öylesine... Geçmesini beklersin. 
Gözlerini kapatıp uykuyu beklerken, aklın küçük bir melodinin  peşinden gider, bir şarkı nakaratı sayıklarsın içinden, tekrar tekrar.  Susmasını beklersin.
Nedensiz es halinden çıkmayı beklersin.

eylül

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder