Çok da kafa patlatmamak lazım. Uyandırayım; bu laf uygulamada geçersiz. Aklı, bünyeyi yorar hayat. Kim dediyse demiş ki: "cahil kalmak mutluluktur", bu söz bazen akla düşer. Yaşanmadan bilinmez. Kanımca, yaşansa da bilinmez. Akıl verilmiş, kapalı kalmışsa, olduğu gibi, zaten algılayamaz.
Herneyse. Öyle böyle, gidişat bir tuhaf, farklı, olması gerektiğinden ters yönde. Çünkü, bilmek kabahat. Öte yandan, bilinmez mi ki, bilmemek: itaat...
Oh, diyor, yorgun düşmüş zihin, cahil yaşamakmış esas. Soru yok, cevap aramak yok. Midenin sesini takip ede ede, sonra onun götürdüğü yere... Bedenin çeşnili rehaveti olur yaşamak. Yok, diyor, akıl, yürek, vicdan. Ruh kayıp olmamalı, nefesin hakkı verilmeli...
eylül
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder