Bu Blogda Ara

23 Şubat 2020 Pazar

Kahvaltıda peynirli yufka


Yufka deyince, ince açma hamur gelir akla. 

Ne zaman değişik bir tarif bulmak istesem bildiğim internet sitelerine bakarım veya Google 'da ararım.  Profesyonel, usta bir görüşün kıymeti var düşüncesiyle  oluyor bu.
İsabetli aramalar da olur,  düş kırıklıkları da.  İnanmak istemesem de galiba durum fena. Örnek, ders alacak bir yer kalmamış.  
İsim yapmış gastronomi/ yemek ustalarının videoları laf kalabalığından ibaret. 
Öyle, ne yazık ki. Elbette onları suçlamıyorum, bilen var bilmeyen var, işi ağırdan almak zorundalar. Herneyse. 
Yemek tariflerine gelince, az çok bilgim var.  Deneye deneye.  Zaten olması gereken bu değil mi?  İddialıyım demiyorum, meraklısıyım.  Annem ustası olunca, seçici de olmuşum demek;). Annem; çalışan kadın. Babam ile sadece cumartesi pazarları evde oluyor  olsalar da bahçe ile, hatta tavuk, ördek, keçi koyun gibi hayvan yetiştiriciliğinden geri durmadılar.   Öyle kapsamlı merakları vardı.  Hobilerden diğerleri de boş vakitlerinde  terzilik yapardı annem, babamın ise bahçenin ucunda marangozluk atölyesi vardı. Dolu dolu  hayatları varmış. 
Yıllar önce annem evine döndü,  birkaç yıl sonra babam da... Allah rahmet eylesin.
Zaman geçtikçe zihindeki yüzlerin hatları bulanıklaşır, geriye gerçeğin tasviri fotoğraflar kalır. Bir de anılar.  Onlardan  bol bol var. 

Yufka

Tarifini almadım. Yemesi güzeldi. Şahit olduğlum kadarıyla tarifi toparlayabilirim.  Un, çok yumurta ve süt ile sert hamur yoğurulur(tuz vardır, az da olsa).  Yumurta derken, bol bol, bildiğiniz gibi değil.  
Sonra o hamur bezelere ayrılır ve her beze büyükçe bir yufkaya açılır. Yufkalar tertemiz pamuklu bezlerin üzerinde havalanması için bırakılır. Yufkalar elbette kurur.
Fırın ısıtılır. Kurumaya başlayan yufkalar büyükçe fırın tepsisine üst üste konulur ve fırında hafifçe ama hafifçe kurutulur. Açık ve ara ara kavruk krem rengini alır diyebilirim. Belki yanlış olur tarifim, bembeyaz kalmazlar.
Anlaşılacağı gibi fırın sıcaklığı yüksek değil. 
Yufkalar bitene kadar tekrarlanır bu işlem. 
Fırından alınan yufkalar gevrek olup parçalanır.  Pamuklu bez torbalara doldurulup kuru yerde saklanmaya hazırlar.
Erişte veya makarnanın  bir başka türü diyebilirim. Şöyle bir görsel buldum, yaklaşık aynı, tek fark ile sanırım sadece kurutulmuşlar. 



Kahvaltıya gelince. 
Kaynar, tuz atılmış suya bir miktar yufka atılır. Makarna pişirir gibi, farkı ise: suyu çektirilir. Piştiğinden emin olunca büyükçe bir kaba alınıp içine tereyağı ve beyaz peynir karıştırılır.  Dumanı tüter üstünde.  Yufka parçaları parlak, kaygan ve lezzetli.
Unutulmayacak kadar.  Ellerine sağlık annem...


eylül

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder