Derin düşüncelere dalıp işin içinden çıkamadığın olur ya, bunun gibisini çok yaşadım. Ego yüzünden benzeri dedim. Herneyse. Çıkmaza gelince, genelleme yapmak istemiyorum, konu yüzünden elbette. Şu devrik cümlelerim yok mu, yalan söylemeyeceğim, seviyorum onları. Sonuçta, kime ne?
Belki bu isyan için geç kalmışımdır, olsun, kime ne? Şöyle bir etrafa bakınıp derin düşünmenin hiç bir anlamı kalmadığını gördüm, lakin kabullenemiyorum. Zor olacak intibakım. Ya da olmayacak. Sıkıntı değil. Sorun şu ki içim acıyor. Nasıl bir sızıysa… Çok çok yakınını kaybetmiş gibi hissediyorsun. Canın çığlık çığlığa acıyor. Bırak virütik hastalıkları, kanseri geç, ölümcül değil süründüren bir vicdan hastalığına tutulmuş gibisin.
Derin düşününce sorgularsın. Sorgulayınca isyan edersin. Buraya kadar tamam, anlaşılır bir durum.
Ya çözüm? Tedavi?
eylül
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder