Yenilenme

   Belki bahardan, kelimeler cümlelere sıralanmış sessizliğimden dökülmeyi bekliyorlar. 

Kaybolup yeniden buluşup, parçalanıp, daha da kalabalıklaşarak  sıkışıp kaldıkları labirentin koridorlarında çıkışı arıyorlar.  Düşüncelerime yetişemiyorum.  Gözkapaklarımın ardındaki ani flaş patlamalarında anlamlarıyla göz göze geliyorum ve  karanlığın içinde erimelerini izliyorum. Sadece izliyorum.  Yüküm gittikçe ağırlaşırken  kum saatinden döküle döküle tükeniyor zaman.  

Bahardan.  Hislerimin nazlı dansı, tomurcuklanan doğa, yeşilin ve mavinin fısıltısı, içimdeki bulutsu hafifliğin sebebi.  Kanımın daha hızlı akması, kapıları sonuna kadar açıp kanat çırpma arzusu, yenilenme, arınma duygusu ve depresif  hayat yorgunluğu.  Dünü yakıp küllerini sonsuzluğun rüzgarında savursan da, üstüne yapışan o hayat yorgunluğu...  

Yazamıyorum.  Kelimelerin hepsi hayatın içinde;  kullanılmış,  çiğnenmiş, tükürülmüş, kirletilmiş, aldatılmış... Onlar benim değil.   

eylül