İnsan

 Yozlaşma kök saldı.  Salacak, salıyor, saldı, salmış  aralıkları. Oradaydım ve hala buradayım.  Üzgün müyüm? Muhtemelen çok.  Kızgın? Öyle olsam ne değişirdi?  Umursuyor olmasam üzülmem.  Değil mi?..

Üzgünüm çünkü bu bir yıkım oyunu. Maskelenmiş, hatta makyajlanmış, sinsice tasarlanmış. Sonuçları sebeplerinden doğacak olan bir oyun.  

      Söyleyip, yazdıklarım. Laf kalabalığı gibi göründüğüne neredeyse eminim. Ben veya sıradan herhangi birimizin söyledikleri kayda alınır mı? Komplo teorisi, safsata, akıl almaz… falan, filan.  Böylesi ifadeler gidişat herneyse, kolaylaştırır. 

Hayat, tezatlar örgüsünden mi ibaret?  Ciddi olarak düşündüm. Yanılmadığıma da emin olmak üzereyim, bunca yıl düşünüp, böyle bir kafayı taşımanın ödülü olmalı. 

      Dünya gezegeni hepimizin ortak yaşama alanı, ev.  İnsanın insan yasaları ile barınır olduğu ev.  Acı gerçek.  Sınırlar,  insan elinin çizdikleri. Düşman mıyız birbirimize?!..  Rekabet farklı, iştah geniş, fırsatlar sınırlı, siyaset … ölümcül. 

eylül