Yıllar önce Michel de Nostredame’nin ( Nostradamus) kehanetlerini merak edip araştırdım. Elbette buldum ve dehşete düştüm. Belki yaşımdan, hayal ve umutlarımdan dolayı korktum. Kabuslarıma rağmen yine araştırmayı seçtim.
Gözlemlerime dayanarak söylüyorum, yaşanmışlıkları hayat edinmişler aramızda.
Zombilere gerek kalmamış, enerjinizi, yaşam sevincinizi hiç edenler etrafımızda.
Asır öncesi alışkanlıklar, ritüeller baş köşede tarla korkuluğu gibi bekletilmiş. .
Adım, adım seni en geriye itmek için bekler. Yudum, yudum ruhunu içmek için pusu kurar. Eğer yorgun, bitkin, nefesinden usanmışsan yalancı merhamet kanatları altında güvendesin sanırsın, yüreğin büyür, duyguların derinliğinde boğulursun. Bir de şu var: güçsüzlüğüne göre sınanır, direnirsen dışlanırsın. Her kabahat sana yazılırken saçma sapan bir yerde durakladığında, yorgunluğunda sınanırsın. Kehanetlerden başlayan bir döngünün içinde yok olursun.
Nostradamus kehanetleri ürkütür, aklı durdurur. Değil mi ki akılsız hırslarıyla gelenlerin tahtını ‘zombiler’ yapmış, öyle bir bakar, cehalet deyip kalırız.
İnsanın adaletsizliği sayesinde hayat karmaşık, hayat zor. Akçenin hükmü var diye haykırsan oyun biter sanırsın. Yalan üstüne yalan kafesinde uyanırsın…
Gezegenler yer değiştirir, Ay geç veya erken uyanır, denizler taşar, sel olur, kış kalır, baharlar eksilir… kehanetler bu yüzden. Bilsen…
eylül
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder